ONUR KAYIKCI

Şehirlerde mimari erozyon

arkadaşlar geçen paris’e gitmiş birinin paylaşımını gördüm. demiş ki istanbul’daki tüm tarihi binalar paris’in bir caddesi etmez. acı ama kısmen doğru. paris’teki bu taş binalar çoğunlukla 1800’lü yılların sonlarında yapılmış. istanbul’da da karaköy, taksim, eminönü gibi yerlerde benzer binalara rastlanıyor. yalnız şöyle bir durum da var. deprem lobicileri bir çok binanın yıkılmasına da neden oluyor sağlam olmadığı gerekçesiyle istanbul’da. hatta erzurum’da da kurtuluş savaşı zamanında yapılmış kongre binası için bile yıkım kararı çıkmış. avrupa’da bu eski binalar dururken neden biz de yıkılmak isteniyor. bunların bakım maliyeti yüksek. bu maliyetleri üstlenecek bir yapı da yok devlette. bunun için mülkiyet sahiplerinin binalarını yıkması yönünde zorlama yapılıyor. taksim civarında türkiye’den giden bir çok gayrimüslimin geride bıraktığı mülkler. mesela kıbrıs rum kesiminde türklerin kullandığı gayrimenkuller belli şartlarda rumlara tahsis ediliyor diye haber gördüm. en azından binalar korunmuş olurdu türkiye’de de böyle bir yol izlense . evet istanbul’un bir çok yeri eskiye göre daha modern ama tarihi doku da yok oluyor. mesela galataport’un içindeki eski ptt paket postanesi çok güzel restore edilmiş. bu gibi bina sayısı arttırılabilir. en azından belli bir kültürel miras korunabilir diye düşünüyorum.

ha o paris’e giden ziyaretçi o gördüğü güzel binalarda üst katlarda ne zor şartlarda yaşıyor insanlar bilmiyor. 10m2 odalar ve kimi zaman 3 odaya bir tuvalet düşecek şekilde binalar onlar. eskiden paris’te o apartmanlarda alt katlarda zenginler üst katlara çıktıkça maddi durumu daha düşük kişiler yaşarmış. o binalarında üzücü bir tarihi var aslında.

istanbul dünyanın en çok ziyeret edilen ilk iki şehri arasına giriyor hep. deniz var. güzel bir coğrafi doku var. ama kültürel mirasın da korunması gerek.